Zaleca się stosowanie naturalnych preparatów o działaniu przeciwbakteryjnym, do których należą olejki z mitru, eukaliptusa, drzewa herbacianego.

Często też wskazywana jest rola właściwego odżywiania w profilaktyce łupieżu. Lekarze są zdania, że niedobór niektórych witamin (B16, B6, A, E) i mikroelementów (selen, krzem, cynk) wpływa na jego występowanie. Zaleca się więc stosowanie wybranych produktów spożywczych bogatych w te elementy. Przede wszystkim dieta powinna być bogata w świeże owoce i warzywa, produkty pszenne, orzechy. Unikać natomiast powinno się nadmiernego spożywanie mięsa, używek takich jak kawa, słodyczy.

Niekiedy wskazuje się na korzystne działanie wywaru z tymianku. Starannie rozprowadza się go na umytych (wilgotnych) włosach i pozostawia bez spłukiwania.

Do powstawania łupieżu przyczynia się podwyższony poziom androgenów (nadmiernie stymulowane są gruczoły łojowe). W wielu opracowaniach wskazuje się na konieczność unikania stresu. Obniżenie jego poziomu powinno wydatnie wpłynąć na poprawę skuteczności pozostałych działań podjętych w walce z łupieżem. Poza tym zaleca się aktywność na świeżym powietrzu, która prowadzi do lepszego utlenienia organizmu.

Często opisuje się korzystny wpływ masażu wykonywanego na skórze głowy. Wykonywany on powinien być końcówkami palców podczas mycia, lub też przed myciem głowy połączony z wcieraniem nawilżających olejków (np. oliwa z oliwek) mających poprawić kondycję skóry. Stosowanie soku z cytryny również jest wskazywane jako skuteczna metoda naturalnej walki z łupieżem. Niewielką ilość soku rozpuszcza się w szklance ciepłej wody i stosuje do spłukania włosów po ich umyciu.

Aloes z uwagi na tendencję do zmiękczania skóry jest zdaniem niektórych osób pomocnym środkiem naturalnym do zwalczania łupieżu. W skórę wcierany jest zazwyczaj świeżo przycięty liść rośliny.

W przypadku tendencji do występowania łupieżu powinno się ograniczyć ilość stosowanych środków kosmetycznych.