Historia peruk jest bogata i sięga aż do czasów starożytnych. Wówczas w Egipcie często je stosowano goląc uprzednio całkowicie naturalne włosy. Metoda ta stosowana była m.in. przez kapłanów. Zapewniała ochronę przed pasożytami.

Natomiast w czasach nowożytnych peruki szczególnie dużym zainteresowaniem zaczęły się cieszyć we Francji okresie odrodzenia. Peruki w tym okresie były również niezwykle popularne w Wielkiej Brytanii.

Wówczas noszenie peruki było dobrze widziane i uważane wręcz za modne. Pojawił się zawód perukarza, którego przedstawiciele zrzeszali się w cechach. Peruki często były kunsztownie wykonane i przez to nieraz bardzo ciężkie. O ich wygląd dbano poprzez stosowanie pudrów, aby nadać porządany, jasny odcień.

W czasach obecnych peruki wciąż są noszone przez wielu ludzi, a pożądane produkty najlepszych wytwórców osiągają niemałe ceny. Zazwyczaj peruki są wykonywane z włosów naturalnych. Tańsze są wykonywane z produktów syntetycznych.

Zazwyczaj po peruki sięgają osoby cierpiące na łysienie plackowate lub też tych, które włosy utraciły np. w wyniku chemioterapii. Zdarza się jednak, że są stosowane na włosach naturalnych np. w celu dostosowania wyglądu do obecnie panującego trendu itd.

Peruki charakteryzacyjne spotykane są ponadto w tatrze i niekiedy w filmach m.in. historycznych. Z włosów wytwarzane są także tzw. półperuki a także dopięcia i ozdoby.