Leczenie grzybicy jest jak zostało to już wcześniej wspomniane często procesem długotrwałym i trudnym. Bardzo ważnym elementem jest zatem odpowiednio prowadzona profilaktyka nie dopuszczająca do wystąpienia ostrzejszych form grzybicy. Powinna ona przede wszystkim polegać na unikaniu częstego przyjmowania antybiotyków i innych leków działających osłabiająco na organizm. Duży nacisk powinno się kłaść na ogólne wzmocnienie organizmu.

W wypadku, gdy taka profilaktyka zawiedzie i dojdzie do wystąpienia jednej z opisanych form grzybicy, leczenie powinno być podjęte jak najszybciej. Jest to warunek o tyle łatwy do spełnienia, że objawów grzybicy (nawet wczesnych) nie sposób przeoczyć, jak ma to miejsce w wypadku niektórych innych chorób skóry owłosionej. Nie powinno się w żadnym wypadku zwlekać z udaniem się do lekarza. Ma to istotne znaczenie także z uwagi na fakt, że nie podjęcie leczenia stanowi prostą drogę do zarażania innych osób. Początkowym elementem leczenia jest zawsze szczegółowe badanie, mające na celu określenie konkretnego rodzaju grzyba (rozpoznanie mikologiczne) i w efekcie zastosowanie odpowiednio dobranych leków. Z uwagi na poważny charakter choroby i mnogość grzybów mogących ją wywołać, leczenie musi bezwzględnie przebiegać pod ścisłą kontrolą lekarza.

W leczeniu podaje się leki doustne, a także stosowane jest leczenie zewnętrzne, miejscowe (między innymi jodyną). Postać głęboka grzybicy strzygącej leczona jest gryzeofulwiną. Jest to skuteczny antybiotyk przeciwgrzybiczny, powodujący niszczenie jądra komórkowego grzyba oraz ściany komórkowej. Lek podawany jest w postaci tabletek.

Jest to naturalny antybiotyk o wąskim działaniu grzybobójczym i przeciwzapalnym. Hamuje ona syntezę kwasów nukleinowych. Nie jest skuteczna w zwalczaniu drożdżaków. Może osłabiać działania tabletek antykoncepcyjnych.

Terbinafina jest innym lekiem przeciwgrzybicznym, mającym nieco odmienne działanie niż gryzeofulwina. Bywa skuteczniejsza w niektórych (także cięzkich) przypadkach grzybicy. Likwiduje grzyby niemal od razu po jej zastosowaniu. Przeciwwskazaniem do jej stosowania są m.in. Ciężkie schorzenia wątroby.

Przykładowym lekiem stosowanym powszechnie w zwalczaniu dermatofitów jest klotrimazol. Jest to środek o działaniu miejscowym, będący pochodną imidazolu. Lek hamuje budowę błony komórkowej grzybów wpływając w ten sposób na ich rozkład. Przykładowym lekiem stosowanym powszechnie w zwalczaniu dermatofitów jest klotrimazol. Środek dostępny jest w postaci płynu lub maści, których niewielką ilość wsmarowuje się w skórę 2 – 3 razy dziennie. Kurację kontynuuje się przez jakiś czas po ustąpieniu objawów grzybicy.

Aby przyśpieszyć proces leczenia włosy objęte grzybicą są usuwane za pomocą depilacji. Zależnie od stopnia zaawansowania choroby proces leczenia właściwego trwać może od kilku do nawet kilkunastu tygodni. Po zakończeniu leczenia konieczne jest dalsze kontrolowanie stanu skóry.