Ten rodzaj grzybicy najczęściej umiejscowiony jest w obrębie skóry owłosionej głowy i określany jest jako najpoważniejsza postać tej choroby dotykająca skórę owłosioną. Bardzo rzadko zdarza się, aby grzybica woszczynowa występowała na powierzchni skóry gładkiej bądź też na paznokciach – choć takie przypadki również nie są wykluczone. Zazwyczaj (jak w wielu innych przypadkach) choroba dotyka dzieci. Zakażenie standardowo następuje bardzo łatwo i może dojść do niego drogą bezpośrednią (od osoby dotkniętej chorobą) lub pośrednią (przez np. przyrządy fryzjerskie i inne). Zazwyczaj ta postać grzybicy występuje w środowiskach o niskim ogólnym poziomie higieny. Przebieg choroby często połączony jest z wszawicą.

Podstawową, najczęściej spotykaną odmianą choroby jest jej postać tarczkowata (zwana także kubkowatą). W obrębie skóry objętym chorobą tworzy się wówczas charakterystyczny talerzykowaty i zagłębiony strup wielkości kilku milimetrów, występujący w obrębie mieszka włosowego. Często jest on przebity wyrastającym, odbarwionym włosem. Tarczki takie stanowią kolonie grzyba. Są wysuszone i kruche, mają żółtawą barwę. Liczba takich strupów może być różna, zależnie od stopnia zaawansowania choroby. W skrajnych przypadkach mogą obejmować znaczną powierzchnię skóry, zlewając się ze sobą. Pod powierzchnią takich tarczek naskórek bywa zazwyczaj uszkodzony, niekiedy powstawać mogą blizny zanikowe, które stanowią dość charakterystyczny element tej postaci grzybicy. Tarczki mogą (co jednak ma miejsce bardzo rzadko) pojawiać się na powierzchni skóry nieowłosionej.

Włosy nie są obłamane jak ma to miejsce w wielu innych typach grzybicy, natomiast w ich strukturze i tak zachodzi cały szereg zmian. Należą do nich: utrata połysku, przybranie szarej barwy, skręcanie się. W strukturze włosa obserwuje się charakterystyczne nitki, proste bądź też faliste, o różnej długości. W wielu miejscach przenikają one powłoczkę włosa. Włosy mają charakterystyczny, „mysi” zapach, przypominający woń stęchlizny.

Grzybica woszczynowa może mieć też szereg innych postaci, są one jednak znacznie rzadsze.

Postać łupieżowa jest nieco zbliżona w klinicznych objawach do łuszczycy. Tworzą się bowiem w jej przebiegu liczne strupy i łuski. Charakterystycznym elementem różniącym obydwa schorzenia jest natomiast występowanie blizn bezpośrednio pod powierzchnią takich strupów. Włosy również są pozbawione barwy, skręcone i łatwo wypadają.

Postać liszajowata z kolei jest (jak nazwa wskazuje) zbliżona w przebiegu do liszaja (konkretnie zaś do jego zwykłej odmiany). Strupy tworzące się wówczas na skórze mają charakter z reguły pojedynczy, są prześwitujące o nieco żółtawym zabarwieniu. Włosy są jednak zmienione w sposób charakterystyczny dla grzybicy, na powierzchni skóry mogą tworzyć się blizny.

Kolejną z rozróżnianych postaci grzybicy woszczynowej jest postać łysinowata. Jej najbardziej charakterystyczną cechą jest nagłe wyłysienie okolicy objętej chorobą.

Postać mieszkowa z kolei cechuje się zmianami występującymi przy mieszkach włosowych. Tworzą się na powierzchni skóry specyficzne (zazwyczaj stożkowate) grudki, z których niekiedy wyrasta włos. Włosy takie są zmienione w sposób typowy dla przebiegu innych postaci grzybicy – są pozbawione połysku i mają szarawy odcień. Skóra natomiast zmieniona jest w mniejszym stopniu niż w przypadku innych postaci grzybicy woszczynowej.

Została także zaobserwowana specyficzna odmiana grzybicy woszczynowej, w której przebiegu zmiany nie zachodzą w naskórku, ani też mieszku włosowym, lecz dotyczą tylko i wyłącznie samych włosów. Mają one charakterystyczne dla tej „standardowej” grzybicy zmiany, spowodowane zaatakowaniem struktury włosa przez grzyb.